Niedoczynność tarczycy może wpływać na masę ciała i utrudniać jej redukcję. Podstawowymi badaniami wykorzystywanymi do oceny funkcji tarczycy są TSH oraz FT4 [1]. Nie oznacza to, że każda stagnacja masy ciała wynika z tarczycy, ale przy długotrwałym braku efektów ten obszar warto uwzględnić.

Ukryte źródła węglowodanów, częste odstępstwa lub duża ilość gotowych produktów oznaczanych jako „keto” mogą utrudniać utrzymanie ketozy. Badania wskazują, że ketoza może ograniczać wzrost apetytu i wspierać większe odczuwanie sytości podczas redukcji masy ciała [2][3].

Słodycze, słodzone napoje, pieczywo, ciastka, płatki śniadaniowe, gotowe przekąski i inne źródła rafinowanych węglowodanów mogą szybko zwiększyć ich łączną ilość w diecie i utrudnić utrzymanie ketozy. Nawet te oznaczone jako Keto zawierają ukryte cukry. Produkty wysoko przetworzone mogą również sprzyjać większemu spontanicznemu spożyciu jedzenia i wzrostowi masy ciała [4].

Sery, orzechy, śmietana, przekąski keto czy słodkie zamienniki mogą powodować, że jedzenie pojawia się praktycznie przez cały dzień. Jedną z potencjalnych zalet ketozy jest ograniczenie głodu, dlatego ciągła potrzeba podjadania może być sygnałem, że sposób odżywiania nie zapewnia odpowiedniej sytości [2].

Batony, desery, gotowe pieczywo niskowęglowodanowe i inne zamienniki mogą formalnie mieścić się w założeniach diety ketogenicznej, ale nie zawsze pomagają budować proste i sycące posiłki. Im większy udział gotowych produktów, tym trudniej ocenić rzeczywisty sposób odżywiania.

Samo ograniczenie węglowodanów nie oznacza automatycznie dobrej sytości. Znaczenie ma skład posiłku, odpowiednia ilość białka (do 30% dziennego zapotrzebowania) oraz jakość produktów. Badania dotyczące diet ketogenicznych wskazują, że ketoza może wpływać na regulację głodu, jednak reakcja pozostaje indywidualna [2][3].

Masa ciała zmienia się również pod wpływem ilości wody, glikogenu oraz zawartości przewodu pokarmowego. Kilka dni bez zmiany wyniku nie musi oznaczać zatrzymania całego procesu. Więcej informacji daje trend obserwowany przez dłuższy okres.

Niedobór snu może wpływać na głód, metabolizm glukozy oraz skład traconej masy ciała. W kontrolowanym badaniu ograniczenie snu wiązało się z mniejszym udziałem tkanki tłuszczowej w całkowitej utracie masy [5].